HOE VAAK ZEG JE JA TEGEN JEZELF?

Ben jij goed in beginnen van nieuwe projecten, of zeg je makkelijk ja als iemand iets van je vraagt? En wanneer zeg je nee of kies je zelfs bewust om ergens mee te stoppen?

Stoppen met iets is een vaardigheid om een bewuste keuze te kunnen en durven maken. Doorgaan is veel veiliger en makkelijker, dat gaat automatisch, daar denken we niet bij na, hoeven we geen (extra) moeite voor doen. Maar je kent ongetwijfeld dat gevoel dat iets niet meer klopt, je ergens weerstand tegen voelt in plaats van ‘hell, yes!’. Iets wat je al langer doet, of het nu een hobby is, een vriendschap die niet meer leeft, vrijwilligerswerk of het werken voor dezelfde baas al 20 jaar. Het doet er niet toe wat het is, maar iets geeft je geen echte voldoening meer, het voelt meer als onze plicht en een moeten, kost tijd en energie. We vinden stoppen echter heel lastig, en soms doen we er jaren over. Waarom?

Stoppen is soms nee zeggen tegen iemand die je ooit iets hebt beloofd, iemand die je uit de brand wilde helpen, of tegen een werkgever die je ooit die leuke baan gunde. We pakken vaak kansen, helpen anderen uit dankbaarheid of dienstbaarheid, of schuldgevoel of liefde, afhankelijk van de situatie. Dat is allemaal oké, begrijp me niet verkeerd. Wij beginnen echter vaker aan iets nieuws dan stoppen met iets ouds. En er komt een moment dat dat gaat wringen en dat staan we voor een keuze.

Ik ben eind september gestopt bij een werkgever voor wie ik al ruim 10 jaar heb gewerkt. Het was geen makkelijke beslissing (ook iets waar ik minder goed in ben), verre van: ik heb er ongeveer ¾ jaar over gedaan. Alles liep daar op rolletjes, ik vond het werk waardevol en leuk en was er ook goed in. Het team was aardig en kundig, ik kon op fiets naar mijn werk (wel 2x 23km maar ach, ik had dan lekker gesport). Het was een bron van redelijk voorspelbaar inkomen en dus zekerheid, veiligheid en stabiliteit. Maar daardoor durfde ik – te lang – niet voor mezelf te kiezen; om te groeien en datgene te doen waar ik mijn talenten, ervaring, kennis en passie kwijt kan – als coach voor zorgverleners (daar wil ik straks nog iets over zeggen).

 

‘If you don’t change direction,
you’ll end up where you’re going.”

 

STOPPEN IS SPANNEND, MAAR GEEFT EEN GEVOEL VAN RUIMTE

Ik weet inmiddels dat stoppen een vaardigheid is en vraagt om zelfleiderschap. Beslissing nemen en nee zeggen, waarom vinden we het zo lastig? Omdat nee zeggen, tegen iemand die je goed kent, voelt als hem of haar teleurstellen of in de steek laten, zelfs egoïstisch. We voelen ons verantwoordelijk voor hoe het dan verder moet met de ander(en), en in de zorg gaat het ook om hoe het verder gaat met de patiënten/cliënten, mensen die ons vertrouwen en aan iemand anders overgedragen worden. Maar er is ook angst. Iets loslaten is ook écht loslaten en gaat om JA tegen onszelf, en geloof me, dat kan heel spannend zijn. Echter is een beslissing vanuit een JA voor onszelf veel krachtiger dan vanuit een ‘nee’ tegen een ander. Er ontstaat een gevoel van ruimte.

Als je het dus omdraait, is dát waar het bij stoppen met iets om gaat. Het bepalen van JOUW PRIORITEITEN, datgene wat jouw tijd, aandacht en energie waard is. Wat jij belangrijk vindt, wat je echt jezelf en anderen wilt geven. Het gaat om JA tegen (of eigenlijk voor) je eigen dromen, mensen van wie je houdt, je leven en kansen, je ontwikkeling en groei, geluk en vrijheid.

MIJN NIEUWE PAD

Vanaf begin 2021 richt ik mijn programma’s en mijn liefdevolle aandacht aan betrokken en hartwerkende zorgverleners die door overbelasting en stress-gerelateerde klachten thuis zitten, om bewuster en veerkrachtiger te kunnen leven, zodat zij de rust en de energie hebben om voor anderen te zorgen, zonder hun eigen grenzen en behoeftes te vergeten. Er is genoeg werk te doen, en laat dit nu precies zijn waar ik goed in ben én wat ik het liefste doe :-).

Hoe graag ik mindfulness trainingen ook heb gegeven in de afgelopen jaren, en hoe ontzettend veel ik erdoor heb geleerd, ga ik daarmee stoppen begin 2021. Met een enthousiaste blik op de toekomst bied ik je deze laatste kans: gun jezelf een periode van 12 weken aandacht, dompel jezelf in mindfulness, meditatie en leer bewuster om te gaan met je lichaam, je denken, doen en hoe je je voelt. Zodat je veerkrachtiger wordt en beter met de veranderende wereld om kunt gaan, en te leven in het nu.

Mindblowing effectief, niks zweverig en met prachtige resultaten al vier jaar bij zo veel mensen die je voor zijn gegaan – en hun rust en balans hebben gevonden in deze hectische wereld.
Zou je dat ook graag willen? Pak dan deze kans. Mindfulness zal zeker de rode draad vormen in al mijn toekomstige diensten. Zó waardevol is het. Alleen verandert de vorm. Tot 15 december 2020 kun je nog een persoonlijke mindfulness training bij mij beginnen. Kijk hier voor meer informatie!

Spreekt de persoonlijke Mindfulness Op Maat je aan? Je merkt al binnen 4 weken het verschil. Er komt geen betere timing, er komt niet ineens meer tijd in je agenda vrij, en er is altijd wat. Ik hoor graag waar jij nu staat en hoe je verder wilt.

BOEK JE GRATIS SOS- SESSIE – Sign Of Selflove

Liefs, Laura

P.S. Is er iets waar jij mee zou willen stoppen om meer ruimte te krijgen voor jezelf? Hoe bepaal jij je prioriteiten, hoe en waar jij je tijd en energie aan besteedt?

DOWNLOAD HIER DE CHECKLIST 

Op Pad Naar Beter

Beste lezer, wat fijn dat je hier bent!

Omdat ik graag schrijf, graag mediteer, mindfulness trainingen geef en graag met mensen mijn ervaring en kennis over mindfulness deel, ben ik in 2017 begonnen met bloggen.

De onderwerpen zijn heel alledaags, hebben raakvlakken met mindfulness en mensen die ik ontmoet, verhalen die ik hoor, observaties van het leven en het mens zijn.

Voor jou wellicht herkenbare onderwerpen – of juist niet – en misschien ook voor iemand anders die je kent? Door deze blogs te delen via e-mail, Facebook of LinkedIn kun je iemand laten meelezen. De blogs die op deze website staan, zijn auteursrechtelijk beschermd, maar mogen wel gedeeld worden via de Facebook-pagina van PREZENT of via LinkedIn.

Veel leesplezier!

Hartelijke groet,

Laura